Ciekawość dzieci w Internecie: co to oznacza dla rodziców?

ciekawostki-cytaty-artykułów4Są to bezpośrednie cytaty niektórych młodych klientów, którzy pojawiają się w mojej sali terapeutycznej w związku z problemami, które często dotyczą Internetu.

Jest to część mojej pracy, która stanowi prawie cotygodniową rozmowę z dziećmi i młodymi dorosłymi w wieku od 7 do 22.

Zauważyłem nawet, że to dorośli przynoszą to teraz do sali terapeutycznej.

Ale jaka jest główna różnica między sposobem, w jaki dzieci i dorośli korzystają z Internetu i dlaczego piszę o tym tutaj?

Ciekawość i umiejętność podejmowania świadomych decyzji, to wszystko.

Co ciekawość ma wspólnego z Internetem?

Ciekawość jest integralną częścią bycia prawdziwym człowiekiem. Widzicie, ewoluowaliśmy od czasów neandertalskich i przetrwaliśmy dzięki szybkiemu myśleniu, negatywnemu nastawieniu, pomysłowości i ciekawości. Mamy system mózgowy oparty na zadawaniu pytań i poszukiwaniu odpowiedzi.

Czy pamiętasz wiek, w którym Twoje dziecko zaczęło zadawać pytania? Prawdopodobnie w tym czasie zaczęli tworzyć proste zdania. Czy wiesz, że Twoje dziecko jest profesorem / naukowcem poszukującym odpowiedzi i oczekującym, że wszyscy inni w życiu odpowiedzą na nie? Kto nauczył ich, aby byli tak ciekawi? Dlaczego tak bardzo pytają „dlaczego”?

Odpowiedź jest dość prosta i dlatego, że chcą zrozumieć i uzyskać więcej informacji.

Po prostu podejście „Google it”

Co robimy jako dorośli, gdy mamy dość tych (pozornie) niekończących się tyrad „„ ale dlaczego, po co, jak i kiedy? ”

Być może 10 lata temu rodzice powiedzieli dzieciom książki lub biblioteki. Obecnie mamy frazę, która jest częścią codziennego języka i daje im dostęp do niemal nieskończonej ilości informacji. Mówimy naszym dzieciom, zarówno w domach, jak i szkołach, aby „Google go”.

To fantastyczne, ale wiąże się z obowiązkami.

Jakie ryzyko wiąże się z tym podejściem Google i dlaczego tak ważne jest dla nas, jako dorosłych / rodziców, aby myśleć?

Załóżmy, że ty lub ja, jako dorośli, chcemy poszukać odpowiedzi na coś, a my udajemy się do najbliższego urządzenia podłączonego do Internetu, które uzyskuje dostęp do mnóstwa interesujących i niezbyt interesujących informacji: stamtąd możemy zdecydować, w jaki sposób chcemy filtrować informacje jest to najbardziej odpowiednie dla naszego wyszukiwania. Mamy wykształcony i świadomy wybór na temat tego, na co patrzymy i na jak długo.

Jednak zasłużyliśmy sobie na to prawo jako dorośli ze względu na jeden szczególny fakt: nasz mózg przekroczył stadium wieku dziecięcego i młodzieńczego i jesteśmy w stanie zaangażować się w kory przedczołowej (trochę za twoimi oczami), rozważyć konsekwencje i naprawdę pomyśleć o naszych działaniach .

Możemy podejmować decyzje na podstawie tego, co nazywa się w terminologii neuronauki naszym „funkcjonowaniem wykonawczym” (elegancki opis naszej zdolności myślenia, planowania, rozumowania i opóźniania naszego zachowania opartego na moralności i wartościach)

Konsekwencje bycia zbyt ciekawym online

Jednak mogliśmy przypadkowo spojrzeć na rzeczy w Internecie, których żałujemy, że nigdy nie kliknęliśmy ani nie wysłaliśmy czegoś drogą elektroniczną, co chcielibyśmy zatrzymać w transporcie, jak tylko trafimy na send. (Znasz te e-maile / SMS-y / zdjęcia do / o swoim partnerze, szefie lub przyjacielu).

Znam się na stycznej i znajduję się w Internecie o wiele dłużej, niż początkowo zamierzałem, ale jest jedna rzecz, która powstrzymuje mnie od klikania wielu filmów / zdjęć, a mianowicie, że nie chcę widzieć tych rzeczy.

W żołądku mam dziwne uczucie, a mózg interpretuje to jako uczucie ciekawości, które kończy się tym, że widzę coś, czego nigdy nie mogę nie dostrzec. Zawsze. Więc nie klikam tego.

Widzisz, tak jest z obrazami, filmami, tekstem, zdjęciami i wszystkim innym, co znajduje się w Internecie / urządzeniach, kiedy go zobaczysz, nie możesz go odznaczyć. Chodzi o wysyłanie czegoś drogą elektroniczną; po wysłaniu zostaje wysłany.

Nie możesz go ścigać jak listonosz ani go anulować. To jest stałe. Dokonałeś wyboru i pociąga to za sobą konsekwencje.

Youtube2

Ciekawość u dzieci - co musisz wiedzieć

Krótko mówiąc, dzieci i młodzież nie myślą w ten sam sposób, co my „dorośli”. Ich mózgi nie rozwinęły się wystarczająco, by móc w ten sam sposób wyważyć konsekwencje, dopóki nie osiągną wieku 25, kiedy mózg w pełni dojrzeje.

Ciekawość jest rozwojową częścią ich wzrostu, może być zaostrzona i pobudzona przez presję rówieśników. W okresie dojrzewania (około 12-25 lat) mają hiperracjonalne myślenie (podejmują większe ryzyko w oparciu o oceny dokonywane przez ich mózgi).

Niektóre dzieci nie mają zdolności do opóźniania gratyfikacji i mogą być impulsywne bez chwili przerwy. Krótko mówiąc, dzieci będą dziećmi. Będą ciekawi i, jak wiemy, gdy coś stanie się zakazanym owocem, stanie się o wiele bardziej atrakcyjne.

Jeśli umieścimy znaki „zakaz wstępu”, ostrzeżenia o treściach dla dorosłych i uniemożliwiamy dzieciom odkrywanie tego świata online, mogę powiedzieć ci z doświadczeń w sali terapeutycznej, niektóre dzieci czują się bardziej skłonne do patrzenia.

Mogą być podekscytowani perspektywą obejrzenia / zrobienia / wysłania czegoś, czego być może „nie powinni”. Dzieci mogą szukać swoich rówieśników w celu uzyskania tych informacji lub zachowywać się tajemniczo i podstępnie, aby grać / przejść do trybu online, co stanowi dla nich zagrożenie.

Prowadzenie otwartego dialogu z dzieckiem może zapobiec narażeniu na nieodpowiednie treści

Dzieci, które nie prowadzą otwartego, zrównoważonego i świadomego dialogu z rodzicami na temat zagrożeń online, ciekawości i akceptowalnych zachowań, ryzykują napotkanie zdjęć, filmów i tekstu, na które nie są przygotowani emocjonalnie lub psychicznie.

Może to postawić ich w pozycji, w której są dotknięci lub zdenerwowani, a jeśli nie są pewni reakcji rodzica / osoby dorosłej, mogą być mniej skłonni do mówienia o tym lub zgłaszania nieodpowiednich treści.

Dzieci i młodzież potrzebują nas, aby zrozumieć ich naturalną ciekawość i porozmawiać z nimi na ten temat, nie stając się zbyt wyniosłymi (klienci opiekuńczy, którzy robią to w najlepszych intencjach, są zgłaszani przez klientów jako zbyt uduszeni, a dzieci mogą się buntować).

Musimy pozwolić dzieciom na odkrywanie świata i być ciekawym, a przy pomocy przewodniej ręki pomagać im zrozumieć, że mogą istnieć treści, które nie są bezpieczne ani odpowiednie i mogą powodować u nich niepokój, zdenerwowanie, a nawet traumę.

Jeśli weźmiemy czynny udział w naszej łagodnej ciekawości (nie będąc wścibskim) i zapytamy nasze dzieci o internet i jak / do czego go używają, prawdopodobnie poczują się zaangażowane, słuchane i doceniane, co skutkuje bardziej otwarta i szczera rozmowa.

Ty, jako rodzice, możesz następnie podejmować decyzje dotyczące rodzicielstwa na podstawie umiejętności dziecka, które są prawdopodobnie znacznie bardziej zaawansowane, niż ci się wydaje. Dzieci mogą samodzielnie monitorować swoje zachowanie, jeśli czują się mniej ograniczone i zaufane.

Czy nie tego chcemy jako rodzice?

#ProtectTheirCuriosity Campaign

Internet Matters przeprowadził tę kampanię, aby podkreślić ciekawość dzieci i potrzebę, abyśmy jako rodzice byli #ProtectTheirCuriosity i rozmawiali o tym z naszymi dziećmi.

Przewiń w górę